Integracja społeczna organizacji jest więc przez jej kierownictwo i załogę oceniana pozytywnie, jako dobry, korzystny stan organizacji. Jednak we wszystkim, co ludzie oceniają jako dobro, tkwi zło. Nadmierna integracja też może okazać się zjawiskiem niepożądanym. Skrajna, absolutna integracja, nie zostawiająca niezbędnego marginesu swobody dla inicjatywy i samodzielności członków danej grupy społecznej, na pewno nie sprzyja rozwojowi, tym bardziej jeśli jest narzucona siłą - a tylko w ten sposób może powstać taka skrajna integracja. Uwzględniając konkretny układ sił stosunków społecznych, można określić optimum integracji w zakładzie pracy. Zarówno nieosiągnięci tego optimum, jak i jego przekroczenie odbijają się ujemnie na funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Pierwsze grozi dezintegracją, uniemożliwiającą skuteczną pracę, drugie natomiast skostnieniem zakładu, uniemożliwiającym niezbędną plastyczność w działaniu. Autonomizacja lub heterogonia celów organizacyjnych jest to rozbieżność między celami statutowymi, a faktycznie realizowanymi. Do najważniejszych można zaliczyć ; - realizację celów ubocznych – p-stwo mimo produkcji określonego wyrobu, musi utrzymać wysokie zatrudnienie zgodnie z potrzebą w danym rejonie ( silne bezrobocie ), - zamiana celów na środki, które stają się głównym celem organizacji – dla urzędnika ważniejsza jest realizacja litery prawa niż racjonalne załatwienie sprawy petenta. - Niejasne sformulowanie celów założonych –odmienne interpretacje celów, - Różnice statusu uczestników organizacji –cele mogą być różnie postrzegane przez uczestników. - Interesy uczestników organizacji – np. kierowcy będą mieli inny interes zakładowy niż inna grupa organizacyjna np. portierzy, Wszystkie te punkty powodują rozbieżności między celami. Krwinka Akogo Fundacja Iskierka Pajacyk Mimo Wszystko